Kyn í öðrum menningarheimum
Í menningarheimum utan Vesturlanda finnast stundum félagslegir flokkar sem falla utan tvískiptingar karla og kvenna: two-spirit, hijra, fa'afafine, muxe, kathoey. Þessir flokkar eru reglulega nefndir í vestrænni kynjaumræðu samtímans sem sönnun þess að „þriðju kyn“ séu algild og að tvískipta líkanið okkar sé tilbúið. Sú framsetning er af ýmsum ástæðum vandkvæðum háð. Flokkarnir sem um ræðir eru mjög sérstakir fyrir sína menningu, oft jaðarsettir og falla yfirleitt illa að vestrænum hugtökum á borð við „trans“ eða „kynsegin“.
Two-spirit í frumbyggjamenningum Norður-Ameríku
„Two-spirit“ er ekki hefðbundið hugtak heldur regnhlífarhugtak sem var lagt til á ráðstefnu í Winnipeg árið 1990. Upprunalegu frumbyggjaflokkarnir — sem voru ólíkir eftir þjóðum, tungumálum og tímabilum — vísuðu yfirleitt til tiltekinna helgisiða- eða hlutverkatengdra starfa, en ekki að innri kynvitund eins og hún birtist í nútímalegri vestrænni orðræðu. Sumir frumbyggjar hafna því að hefðir þeirra séu felldar inn í vestrænan LHBTI+-orðaforða og líta á það sem menningarlega eignarnámstilhneigingu.
Hijra í Suður-Asíu
Hijra-fólk hefur frá fornu fari verið stimplaður hópur á Indlandi, í Pakistan og Bangladess, oft tengdur fátækt, betli og kynlífsvinnu. Margir eru fæddir sem drengir og gangast undir helgisiðabundna geldingu. Lögleg viðurkenning sem „þriðja kyn“ árið 2014 bætti stöðu þeirra að hluta, en indverskir femínistar tóku henni gagnrýnið og bentu á hættuna á lögfestingu þvingunar og líkamlegs skaða. Að rómantísera hijra-fólk sem heimsborgaralegt dæmi um „kynjafjölbreytileika“ gerir lítið úr erfiðum veruleika tilveru þeirra.
Fa'afafine á Samóa
Fa'afafine eru líffræðilega karlkyns einstaklingar á Samóa sem gegna kvenhlutverkum innan fjölskyldunnar — oft vegna þess að fjölskyldu skortir dætur og sinna þarf umönnunarstörfum. Flokkurinn á sér því að hluta efnahagslegar og félagslegar skýringar en er ekki fyrst og fremst „sjálfsmynd“. Rannsóknir Vasey og VanderLaan benda til þróunarfræðilegs bakgrunns sem tengist skyldleikaúrvali. Fa'afafine-hlutverkið er ekki sjálfkrafa yfirfæranlegt á vestræna, einstaklingsmiðaða trans kynvitund.
Muxe í Mexíkó
Muxe-fólk meðal sapótekanna er enn einn sérstakur félagslegur flokkur með eigin hlutverk innan samfélagsins. Viðtökur þeirra hafa að hluta verið ýktar í vestrænum fjölmiðlum; í raun verða þau einnig fyrir fordómum og flokkurinn er nátengdur tilteknum efnahagslegum og fjölskyldutengdum hlutverkum. Þjóðfræðilegar rannsóknir (Lynn Stephen) lýsa muxe-hlutverkinu mun blæbrigðaríkari hætti en algeng vestræn framsetning.
Kathoey í Taílandi
Kathoey-fólk er sýnilegt í Taílandi en að stórum hluta jaðarsett í skemmtanaiðnaðinum og kynlífsiðnaðinum. Taílenskt samfélag virðist um margt umburðarlynt á yfirborðinu, en lagaleg réttindi — til dæmis breyting á kynskráningu í opinberum skjölum — eru að mestu ekki fyrir hendi. Vestræn framsetning á Taílandi sem „transparadís“ er ferðamannaklisja en ekki nákvæm lýsing.
Vestræn túlkun og varfærni
Það að nota kynjafyrirbæri utan Vesturlanda um allan heim sem rök fyrir nútímalegri vestrænni kenningu um kynvitund er vandkvæðum háð á mörgum sviðum. Í fyrsta lagi er mjög ólíkum, menningarlega rótgrónum fyrirbærum steypt saman á tilbúinn hátt. Í öðru lagi er litið fram hjá því að allir þessir flokkar fylgja yfirleitt fordómum, fátækt og ofbeldi. Í þriðja lagi þjónar orðræðan oft sérstöku vestrænu markmiði: að halda því fram að hugtakakerfi sem varð til hér njóti algildrar staðfestingar.
Mannfræðingar á borð við Sahar Amer og David Valentine hafa bent á þessi vandamál. Þversögnin er sú að mörg kynjafyrirbæri utan Vesturlanda kalla einmitt fram hið gagnstæða við það sem þeim er ætlað að sýna: nefnilega að samfélög hafi ávallt viðurkennt líffræðilegt kyn og að óhefðbundin hlutverk hafi yfirleitt ekki verið talin „þriðja kynið“, heldur sérstakar stöður innan tvískiptrar kynjagerðar.