The Critic
The Critic is een Brits conservatief maandblad voor politiek en cultuur dat sinds november 2019 verschijnt. Het blad werd gefinancierd door de zakenman Jeremy Hosking (bron).
Wat er te vinden is
Het blad publiceert opiniestukken over genderzorg, onder meer over de sluiting van de genderkliniek van Tavistock en over de Cass Review; een voorbeeld is het stuk The Scottish Tavistock.
Waarom op deze lijst
Het blad geeft een beeld van de argumenten waarmee Britse critici het genderbeleid van de afgelopen jaren beoordelen. De stukken zijn opiniërend en vertegenwoordigen één kant van het debat. Wie de feiten wil nalopen, vindt die bij beleid per land.
Oprichting en redactie
The Critic verscheen voor het eerst in november 2019. De eerste hoofdredactie bestond uit Michael Mosbacher, oud-hoofdredacteur van het blad Standpoint, en Christopher Montgomery, die strateeg was van de European Research Group. De huidige hoofdredacteur is Graham Stewart. Ben Sixsmith leidt de online redactie en Sebastian Milbank is associate editor (bron). Het blad verschijnt maandelijks vanuit Londen. Volgens de oplagecijfers van november en december 2020 bedroeg de oplage 19.654 exemplaren, waarvan 8.950 betaald en 10.704 gratis verspreid (bron).
Eigenaar en politieke kleur
Jeremy Hosking is een financier uit de Londense City. Hij is donateur van Reform UK, van de Conservative Party en van de Reclaim Party van Laurence Fox. Het blad wordt beschouwd als tegenstander van de klimaatdoelen voor netto nul uitstoot en van wat het wokeness noemt (bron). Het openingscommentaar van het eerste nummer richtte zich tegen een gesloten manier van denken op universiteiten en bij gevestigde instellingen. Tot de medewerkers behoren David Starkey, Peter Hitchens, Douglas Murray en Toby Young. In juli 2020 hield The Critic de historicus Starkey aan als columnist nadat hij excuses had aangeboden voor een uitlating over zwarte mensen; het blad sprak zich daarbij uit tegen cancelcultuur.
Hoe u deze bron gebruikt en weegt
The Critic is een opinieblad met één geldschieter die zelf politiek actief is als donateur. De Britse krant Morning Star noemde het blad, samen met Standpoint en UnHerd, "rich men's megaphones" (bron). De essays zijn nuttig om de redeneringen van Britse critici te leren kennen, bijvoorbeeld over voorzieningen voor vrouwen. Feiten uit een essay kunt u het best controleren in het onderliggende rapport of de rechterlijke uitspraak. Vergelijkbare Britse opiniebladen op deze lijst zijn The Spectator en UnHerd. Ook Spiked hoort in dat rijtje.