Cass Review (VK, 2024)
De Cass Review is het onafhankelijke onderzoek naar de genderzorg voor kinderen en jongeren binnen de Engelse gezondheidsdienst NHS. NHS England gaf in 2020 opdracht voor het onderzoek, dat onder leiding stond van Hilary Cass. Het eindrapport verscheen op 10 april 2024.
Wat erin staat
Het rapport steunt onder meer op literatuuroverzichten van de Universiteit van York. Cass schrijft in haar voorwoord dat het een gebied is met 'remarkably weak evidence' en dat er geen goed bewijs is over de langetermijnuitkomsten van de behandelingen voor gendergerelateerd lijden (bron). Over puberteitsremmers schrijft het rapport (par. 14.25) dat de gegevens erop wijzen dat ze geen bedenktijd geven, omdat vrijwel iedereen die ermee begint daarna doorgaat met masculiniserende of feminiserende hormonen. Het rapport beveelt aan een proef met puberteitsremmers uit te voeren als onderdeel van een breder onderzoeksprogramma, jongeren breed te beoordelen, onder meer op psychische gezondheid en neurologische ontwikkelingsstoornissen als autisme, en de zorg onder te brengen in een netwerk van regionale centra.
Gevolgen
NHS England schreef Cass dat het de zorg voor jongeren fundamenteel anders inricht: de Tavistock-kliniek GIDS sloot op 31 maart 2024 en op 1 april 2024 openden de eerste twee regionale diensten (bron). In Nederland vroeg de Tweede Kamer het kabinet om een reactie; die volgde in de Kamerbrief van 4 juni 2024. Hoe het rapport in de Nederlandse pers terechtkwam, staat op gendermedia.nl in een analyse van de Cass Review in de Nederlandse media. Een uitgebreide bespreking staat op de pagina over de Cass Review. Het rapport gaat ook in op de verschillen met het Dutch Protocol.
Werkwijze van het onderzoek
NHS England gaf de opdracht in het najaar van 2020. In 2022 verscheen een tussenrapport. Volgens het eindrapport werd al vroeg in het onderzoek duidelijk dat één landelijke dienst, de Tavistock-kliniek GIDS, geen veilige of houdbare oplossing voor de lange termijn was. Voor het eindrapport liet Cass acht systematische literatuuroverzichten maken door het Centre for Reviews and Dissemination van de Universiteit van York (twee daarvan gaan over richtlijnen). Ze gaan over de kenmerken van de verwezen jongeren, sociale transitie, psychosociale interventies, puberteitsremmers, hormonen, zorgpaden en klinische richtlijnen, en verschenen op 9 april 2024 in het tijdschrift Archives of Disease in Childhood. Het eindrapport bevat 32 aanbevelingen. Over sociale transitie adviseert het rapport bij kinderen een voorzichtiger aanpak dan bij adolescenten, met klinische betrokkenheid van ouders, omdat sociale transitie in de kindertijd mogelijk het verloop van de identiteitsontwikkeling verandert. Een geplande koppelingsstudie naar ongeveer 9.000 jongeren die naar GIDS waren verwezen werd op 30 november 2023 stopgezet, omdat zes van de zeven klinieken voor volwassenen niet wilden meewerken (bron). Meer over dit soort onderzoek staat bij systematic reviews in de genderzorg.
Ontvangst en kritiek
Het Royal College of Psychiatrists verwelkomde het eindrapport (bron). De British Psychological Society prees het werk van Cass en steunde de uitbreiding van de capaciteit (bron). Het Royal College of Paediatrics and Child Health meldde op 10 april 2024 dat het de aanbevelingen eerst volledig zou bestuderen (bron). Daartegenover staat kritiek: een groep onderzoekers rond Meredithe McNamara van de Yale School of Medicine publiceerde in 2024 een kritiek die het rapport methodologische tekortkomingen verwijt (bron). De raad van de Britse artsenorganisatie BMA nam in juli 2024 een motie aan die het rapport en de uitvoering ervan bekritiseert, en de BMA kondigde op 8 augustus 2024 een eigen evaluatie aan (bron). NHS England besloot in maart 2024 puberteitsblokkers niet langer routinematig beschikbaar te stellen en alleen binnen onderzoek te laten gebruiken (bron). Een eerdere Britse literatuurstudie staat in dit archief onder NICE Review (VK, 2020).